≡ Menu

Luisteren we wel echt

Luisteren we eigenlijk wel echt

Het laatste half jaar was ik weer eens teruggefloten door het universum. En het was niet de eerste keer en hoop ook niet dat het de laatste keer is. Het lijkt wel of ik elke 5 a 6 jaar een update krijg van boven. En daar ik soms wel heel erg eigenwijs ben komt het wat harder binnen bij mij. Ja, ook ik luister niet altijd.
Geeft niet, ik ben wel wat gewend wat dat betreft. Maar wat mij opvalt is dat als je hulp nodig hebt van anderen en je verhaal op tafel legt krijg je natuurlijk te maken met de expertise van de expert. Niks mis mee zou je denken. Dat is toch het werk van de experts die je bezoekt.

Ja, en toch heb ik daar als klant moeite mee. Ja, ik weet het. Ook ik ben therapeut dus maak ik daar misbruik van. Maar die laatste manden van de een naar de ander gaan miste ik toch het echte luisteren.
Wat bedoel ik daar mee, zou je zeggen. Dat zal ik je vertellen. Met echt luisteren bedoel ik ook echt luistern. Luisteren zoals en goede vriend of vriendin zou doen. Luisteren is aandacht hebben zonder oordeel of veroordeel.

Maar wat merkte ik in de laatste maanden op bij bezoeken aan el veel collega’s voor hulp. Kom je bij de dokter met een klacht over een bloedneus en het gevoel van overspannenheid, krijg je te horen dat je een verhoogde bloeddruk zou hebben en na onderzoek dan aan de pillen moet. De fysio zei tegen mij dat ik meer moest bewegen en/of moest fietsen, de diëtiste zei mij dat ik gezonder zou moeten eten. De psycholoog gaf mij als advies om het wat rustiger an te doen en rekening moest houden met mijn leeftijd. Er zo heb ik nog wat meer antwoorden vanexperts gehoord die mij wilde helpen met hun expertise.

Zie jij al wat ik bedoel met luisteren naar de ander.
In de laatste maanden dat ik hulp nodig had heeft niemand gevraagd naar de oorzaak van mijn klachten.

Of het nu een dokter is, waar ik het wel bij zou verwachten, of een alternatieve aanpak, ieder vertelde de eigen expertise zonder maar een moment een persoonlijke vraag te stellen in plaats van naar de klacht te luisteren en daar een oplossing voor te geven.
Zijn dus stuk voor stuk klacht gericht waarbij je ziet dat de diagnose het behandelplan is.

Ik ergerde mij daar al jaren geleden aan, maar we zijn nu bijna 50 jaar verder en er is niets veranderd. Ik vind het dus niet zo gek dat er steeds meer ziektes bijkomen.

Starten vanuit een diagnose is niet echt oplossend werken.
Uiteindelijk was mijn zoektocht naar hulp toch wel vruchtbaar.

Het bracht mij weer terug naar mijn eigen intuïtie. En deze gaf mij dat er voor mij weer een nieuw tijdperk aan kwam met nieuwe inzichten en zelfs nieuwe uitdagingen. Ik ben blij met wat ik de afgelopen maanden heb ervaren. Het geeft mij weer de kracht die ik misschien al een tijdje kwijt was. Maar door dit proces is mijn vertrouwen op mijn intuïtie weer versterkt.

Soms moet je hulpeloos zijn om te ontdekken dat je heel sterk bent. Geloof in jezelf en ontdek je ware kracht.

Zoek niet verder

Ik merk al jaren dat de oplossing niet gezocht kan worden. We zoeken verkeerd. Je luistert dan niet naar de ware oplossing. De intuïtie is de enige die het weet, maar niets zegt, maar je brengt waar de oplossing zit. En ook hier luisteren we niet naar terwijl de oplossing voor je ligt. Ben gelukkig weer door het proces heen en een stukje verder.

Onthou dat het gevoel van tegenslagen een gevoel is om je weer een stapje verder te brengen.
Je intuïtie ‘ziet’ dan dat je wat van je pad bent afgegleden en helpt je met aanwijzingen.
Gelukkig wist ik het al en daarom waren deze maanden niet echt verontrustend.
Maar ook ik moest weer door zo’n proces om mijn pad weer helder te krijgen.

Ja, ook een paragnost krijgt wel eens wat voor zijn kiezen wat hij niet verwachtte, terwijl hij wel in de toekomst kan kijken.

{ 0 comments… add one }

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.