Laat je middelvinger eens zien

Leg je rechterhand plat op tafel. Kijk naar je middelvinger. En kijk daarna nog eens, maar dan met je duim in plaats van je ogen.

De meeste mensen hebben nog nooit systematisch aan hun eigen vingers gevoeld. Dat is jammer, want er valt meer te voelen dan je zou denken. Ga met de duim van je andere hand langs de zijkant van die middelvinger, van de basis naar de top, langzaam. Traag genoeg dat het bijna vervelend wordt.

Bij bijna iedereen stopt de duim ergens. Een klein plekje dat net iets steviger is dan de rest. Binnen de methode noemen we dat een kristal, en die lijn noemen we de tijdlijn: onderaan je geboorte, bovenaan vandaag.

Waarom juist deze vinger

De middelvinger gaat over gedrag en emotie. Hij staat in het midden, hij is de langste, en hij is de vinger die je gebruikt als je iets duidelijk wilt maken zonder woorden. In dit werk is hij het startpunt: als je wilt weten wanneer er iets is blijven hangen, begin je hier.

En dan?

Voelen is nog geen behandelen. Wat je zelf vindt, is vooral een uitnodiging om nieuwsgierig te worden. In een sessie loopt een behandelaar dezelfde lijn af, maar met de vraag erbij: uit welke periode komt dit, en wat zat daar vast?

Probeer het eens. Niet om iets op te lossen. Gewoon om te merken dat je hand meer bewaart dan je dacht.