Niet je lichaam, maar je brein vraagt aandacht

Hooggevoeligheid wordt vaak uitgelegd als iets wat je bent. In dit werk kijken we liever naar wat je ermee doet.

Wie veel binnenkrijgt, moet het ook ergens laten. Sommige mensen praten het eruit. Anderen bewegen het eruit. En een grote groep doet geen van beide: die slaat het op.

Opslaan kost ruimte

Dat opslaan gaat lang goed, tot het niet meer goed gaat. Dan wordt je lont korter, slaap je slechter, en merk je dat een gewone dag ineens te veel is. Niet omdat er die dag zoveel gebeurde, maar omdat er nog van alles openstond.

Wat de vingers ermee te maken hebben

Binnen de methode vingerreflexologie kijken we naar de vingers om te zien hoe iemand met prikkels omgaat. Niet als een diagnose, maar als een ingang: waar het stroef voelt, is meestal iets blijven staan.

Drie dingen die vandaag al helpen

• Bouw één moment per dag in waarop er niets binnenkomt. Geen scherm, geen gesprek, geen muziek.
• Merk op wanneer je “ja” zegt terwijl je lijf al nee zei. Dat is meestal de plek waar het opstapelt.
• Gebruik je handen. Wandel, kneed, tuinier. Het klinkt te simpel, en het werkt.

En als het daarmee niet zakt: dan is het misschien niet van vandaag.