Haal meer uit je leven

Vluchten, vechten of verstarren

In de afgelopen jaren heb ik veel mensen mogen helpen met mijn visie over hoe eenvoudig het is om van je klachten af te komen. Natuurlijk heb ik daarbij vaak weerstand ondervonden. Nog steeds trouwens. En waarschijnlijk terecht natuurlijk. Want als jij al jaren ziek bent en alles al hebt geprobeerd, kom ik niet geloofwaardig over met mijn stelling.

Maar door mijn overtuiging dat ik gelijk heb, ben ik al die jaren toch doorgegaan mijn stelling te verkondigen. En gelukkig maar, want er zijn niet alleen veel mensen echt geholpen. Inmiddels hebben meer dan 40 personen mijn methodiek eigen gemaakt. En ook zij hebben daar succes mee.

Wat maakt het dan dat veel mensen toch het idee hebben dat we maar wat roepen? Sterker, ik krijg vaak een reactie dat ik mensen hoop bied die ik niet kan waarmaken. Hoe is het toch mogelijk dat de één direct mijn uitdaging aangaat en dat de ander zegt dat het niet klopt wat ik doe hoewel ze niet de moeite nemen om naar mijn uitleg te luisteren?

Ieder mens is anders. Gelukkig maar, want het zou zomaar heel saai kunnen worden als iedereen hetzelfde zou zijn. Ieder mens heeft iets meegekregen vanuit zijn geboorte. Het zit dan in je DNA. Zelfs die tijd in de baarmoeder kan de oorzaak zijn dat je anders reageert dan je broers of zusters. En in je jeugd maak je waarschijnlijk andere dingen mee dan je naaste omgeving. En dan is er nog wat, wat ons anders maakt.

De reacties op de wereld. De muur die je hebt om je te beschermen tegen dat wat er om je heen gebeurt. Waarschijnlijk zie je niet zelf dat je een muur om je heen hebt. Waarschijnlijk zul je zelfs aangeven dat je gewoon jezelf bent en geen muur hebt. Want hoe weet je dat je een muur om je heen hebt. Dat is niet eenvoudig uit te leggen.
Ik wil het toch proberen. Laten we eerst beginnen met te vertellen dat we allemaal een overlevingsmechanisme hebben. Het helpt ons te overleven. Het geeft ons inzicht en kracht. En door de dingen die je meemaakt zul je steeds beter worden om het overlevingsmechanisme nog sterker te maken.

Maar dat zorgt er wel voor dat je goed bent in het overleven van diverse situaties. Echt leven doe je daarbij niet. Echt jezelf zijn trouwens ook niet. Daar heb je geen tijd voor. Want je focus ligt op het overleven en in leven blijven. Maar dat proces geeft uiteindelijk een negatief resultaat. Want een goede strijder heeft een terdege opleiding nodig en een goede conditie om het lang vol te houden. Een echte beschermer heeft een team van medestrijders nodig die hem of haar aflost en zijn rust kan nemen.

Als je tijdens die beschermende houding dus niet af en toe tot rust komt, zul je het onderspit delven. Zeker als je het gevoel hebt er alleen voor te staan. Het is niet voor niets dat we steeds meer ziektes en ongemakken krijgen. Het lichaam laat het je graag weten. De medische wereld moet er steeds weer nieuwe namen bij verzinnen om alles onder controle te houden.

Breek die muur eens af!

Of je nu wel of niet beseft dat je een muur (van bescherming) om je heen hebt, besef dan eens dat al jouw lichamelijke of geestelijke klachten eigenlijk door jouw overlevingshouding komt. Ja, ik hoor je zeggen: ‚Zo ben ik nu eenmaal!” Dat kan wel zijn, maar wil je overleven of leven? Wil je gelijk of een oplossing? Wil je vasthouden aan dat wat je je hele leven al doet, of de verandering?

Ik weet uit eigen ervaring dat die muur afbreken dood eng is. Maar het vooruitzicht dat je niet meer hoeft te vechten, verstarren of te vluchten is geweldig. Het gaf mij de mogelijkheid om mijn verleden te herzien, de emoties daarover los te laten en de toekomst helder voor ogen te krijgen.

Natuurlijk was dat niet in een dag mogelijk. En dat vraag ik ook van jou niet. Begin eens je eigen gedachtes, overtuigingen en stellingen eens op papier te zetten. En bedenk dat er meer mogelijkheden zijn dan dat je nu (al jaren) hebt. Niet meer hoeven vechten, verstarren of vluchten is mogelijk door eerst te accepteren dat wat je nu hebt goed is. Hoe moeilijk je dit ook kunt voorstellen.

Want als je je hele leven al aan het vechten, vluchten of verstarren bent, weet je waarschijnlijk niet hoe het anders kan. Bedenk dan maar dat voor alles een oplossing is. Ook al is die oplossing nooit ervaren. Ook al moet die oplossing zelfs nog eerst verzonnen worden. Toen ik eind 1999 de melding kreeg dat mijn hernia waarschijnlijk niet opgelost kon worden en ik in een rolstoel terecht zou komen, was mijn leven totaal overhoop. Dat kwam natuurlijk omdat ik geen echte oplossing aangereikt kreeg. Na die mededeling besefte ik dat de oplossing pas kon ontstaan in de acceptatie van wat er nu is. Want in de rust krijg je de echte aanwijzingen.

Acceptatie is trouwens niet hetzelfde als berusting. Dat zijn twee verschillende zaken. Acceptatie geeft je de mogelijkheid verder te komen. Ik geloof in positieve groei. Ik geloof in oplossingen. Ik geloof in helderheid in een toekomst die zelfs nu nog niet zichtbaar is. Dat heeft mij geholpen om naar de ware oplossing te zoeken. Mijn visie werd daardoor steeds duidelijker. Je kunt pas geholpen worden als je het overlevingsmechanisme, die je je hele leven al bij je hebt, los kan laten.

In al die cursussen, opleidingen en ontdekkingen die ik reeds heb genoten leerde ik dat we moeite hebben met veranderen. Maar veranderen is leuk en bevrijdend als je je last van het verleden los kunt laten. Het geeft je energie die je in de toekomst kunt steken.

De drie v’s

Hoewel ik mensen niet in een vakje wil duwen ontkom ik er nu niet aan door je hieronder de drie valkuilen van de muur te tonen.
– Ben je een vechter en wil je graag de strijd aangaan, dan zal woede jou wel eens parten kunnen spelen. Je lichaam zal dan de zwakte vertonen op je botten, ruggengraat en gewrichten.
– Ben je goed in wegvluchten dan is angst de boosdoener waardoor je lichaam het laat afweten in je zenuwen, spieren en diverse organen.
– Ben je goed in verstarren en verstop je je liever dan te vechten of te vluchten dan zul je het meeste moeite hebben met de stofwisseling en heb je o.a. snel last van allergieën, Emoties zijn dan voor jouw de aanleiding om je achter de muur te verstoppen.

Kijk eens om je heen en bekijk je omgeving eens vanuit dit perspectief? Begrijp je nu waarom een bepaalde groep mensen nog steeds ziek is terwijl anderen snel beter waren. Mijn visie is dat je ziekte beter kunt oplossen door naar de persoonlijkheid te kijken. Ziekte is dus een allergische reactie van het lichaam.

Je lost het dus op door de oorzaak op te sporen van die allergische reactie. Je zou ook kunnen zeggen dat ziekte kan ontstaan door een bepaalde karaktertrek. Ga je anders om met je leven, dan zal de aandoening eigenlijk snel opgelost zijn. Deze uitspraak kan ik doen omdat ik dit natuurlijk zelf heb ondervonden in mijn praktijk. Er zijn mensen die liever hebben dat ik een makkelijkere oplossing had voor ze. Waarbij ze konden doorgaan met hun leven zoals ze gewent waren, maar wel dat de klachten weg zijn. Voor mij leef je dan in een vicieuze cirkel.

De echte oplossing zit niet in een pilletje of hulp van buiten. De oplossing zit in de aanvaarding dat je zelf verantwoordelijk bent voor je leven. Dus ook voor je eigen lichaam en gezondheid. En zelfs voor de oplossing van jouw lichamelijke of geestelijke klacht. Het enige wat we dus hoeven te doen is de muur af te breken.  De rest gaat dan vanzelf.

Ziek zijn is geen pretje

Ook ik heb dat in mijn leven vaak ondervonden. En als je daarbij hulp nodig hebt, wil je toch efficiënt geholpen worden. Natuurlijk werd ik door de reguliere aanpak wel goed geholpen, maar ik merkte daar toch iets vreemds aan. Die manier van werken is mij eigenlijk al snel in het verkeerde keelgat geschoten. Want die aanpak is volgens mij meer gericht op het geven van medicijnen en hulpmiddelen, dan het echt willen oplossen van de problemen waar we lichamelijk en geestelijk mee zitten.

In de meeste gevallen maakt men een diagnose van het huidige probleem en zal men dit snel willen oplossen met een smeersel of pilletje. Klant tevreden en zij ook tevreden. Wat hebben we toch een goede dokter. Hij heeft overal wel een middeltje voor. Niet dat je dan van je probleem af bent, maar je hebt er dan even geen last meer van. Maar diabetes los je niet op door te spuiten, depressies los je niet op door antidepressiva.

Bekijk het eens anders

Een hernia komt niet door een verkeerde beweging, een burn-out komt niet door de laatste situatie die je meemaakt, rugklachten hebben niets te maken met iets verkeerds opgepakt te hebben, een huiduitslag heeft niets te maken met een allergie. En zo kan ik nog wel uren doorgaan. Het zijn symptomen en eigenlijk de druppels die de emmer doet overlopen.

Als je alleen maar kijkt naar je huidige klacht, ben je bezig met symptoombestrijding. Behandel je die dan blijven die klachten altijd latent aanwezig. Ze blijven de rest van je leven aandacht vragen. Met of zonder medicijnen. De meeste klachten zijn echter een aanwijzing van het lichaam dat er in jouw leven meer aan de hand is (geweest) dan dat je voor mogelijk hebt gehouden. De meeste huidige klachten, zijn zelfs ergens in jouw kinderjaren al ontstaan. Ja, zelfs die nieuwe klacht zie je nu hebt die je nooit eerder had.

Verder

En er is geen medicijn op de wereld die jouw ziekte kan oplossen. Onderdrukken, ja. Niets meer voelen, ja. Maar bij een volgend voorval zullen er zich weer klachten voordoen. En waarschijnlijk heftiger dan daarvoor. En doordat we denken dat anderen, en in dit geval de artsen, het wel beter weten, geloven we blindelings wat ze zeggen. En wat ze zeggen kunnen ze natuurlijk op wetenschappelijke wijze onderbouwen. Maar ons lichaam is zeker geen wetenschap.

We zien dat er steeds meer ziektes bijkomen en dat de wetenschap er niet echt bij kan. Die lopen achter de feiten aan. Over 25 jaar een echte oplossing voor kanker? Ik betwijfel het. Want er zijn wel echte middelen die echt helpen, maar daar help je de farmaceutische industrie niet mee. En ook ziekenhuizen niet. Wat ze verkopen je liever een kunstknie dan dat ze je doorsturen naar iemand die dit eenvoudiger en dus goedkoper kan herstellen.

Maar laten we eens verder terug in je leven. Laten we eens kijken naar de struggels die je hebt ondervonden. En naar de start van je leven. Jouw kijk op de wereld, je gevoelens die je hebt over alles wat je hebt meegemaakt zorgen voor een ondermijning van jouw immuunsysteem, je hormonale huishouding en eigenlijk je hele lichaam.

Stel je eens voor dat al die heftige gebeurtenissen zo hoog oplopen dat ze ervoor zorgen dat opeens jouw emmer overloopt. Dan heb je opeens een hernia, dan opeens heb je depressieve gevoelens, dan opeens zie je het niet meer zitten. Dan opeens zijn je knieën versleten. Technisch gezien is het natuurlijk fijn om directe hulp te krijgen in de vorm van een pilletje of een smeerseltje. Dan is de druk van de ketel en de pijn een beetje dragelijker. Wat dat betreft is het goed dat er medicijnen zijn. Maar om nu maar de rest van je leven die medicijnen te slikken of elke dag drie injecties te krijgen voor je diabetes, gaat mij wel erg ver.

Ammoniak in het bloed

Dat was natuurlijk ook zo bij mijn vrouw na haar hersenbloeding. Iedereen slikt daarna depakine. Een middel om epilepsie tegen te gaan. Voor de neuroloog logisch dat je dit je hele leven dient te slikken. Want de neuroloog wordt geinstrueerd door de farms en heeft persoonlijk nooit onderzoek gedaan naar het effect van het slikken van medicijnen. Dat is zijn taak ook niet.

Maar toen ik hem na 5 jaar eens vroeg hoelang mijn vrouw nog depakine moest blijven slikken gaf hij geërgerd het antwoord; „Haar hele leven”. Ik vroeg hem toen of hij wist wat er met een lichaam gebeuren kan als er een teveel aan depakine in het lichaam zit. Of te wel, dat het lichaam zichzelf weer hersteld heeft en dit medicijn niet meer nodig heeft. Hij wist het niet. Daar wordt door de farma geen onderzoek naar gedaan. Gek hè?

Gelukkig was hij wel bereid om een bloedtest af te laten nemen. Want ik bleef doorgaan over een mogelijk teveel aan depakine in het bloed. Ik vertelde hem dat je dit kunt controleren aan de hoeveelheid ammoniak in het bloed. Daar had hij wel meer over gehoord maar wist er eigenlijk niet veel meer over. Twee dagen later werden we door hem opgebeld om accuut te stoppen met die depakine. Een veel te hoge ammoniakwaarde in haar bloed die bijna dodelijk was.

Je begrijpt nu waarom ik af en toe moeite heb met mensen die zweren bij medicijnen. Die liever hun leven lang pillen slikken, dan de oorzaak en waarschijnlijk ook de oplossing willen van waarom het lichaam die medicijnen nodig heeft. En of het lichaam wel tegen die medicijnen opgewassen is. Of misschien zijn die mensen totaal niet op de hoogte dat er andere mogelijkheden zijn om de huidige problemen op te lossen.

Echt, ziek zijn is geen pretje.
Het is een aanwijzing dat er ergens in je verleden iets heeft plaatsgevonden die je nu kunt oplossen. Durf jij het aan?

Workshop Wat heb ik nou aan mijn vingers hangen?

Op vrijdag 29 augustus hebben we een workshop over de kracht van de vingers waar ik je zelf laat ervaren hoe je de oorzaak kunt achterhalen van jouw huidige klacht. Want niet de ziekte dient bestreden te worden, maar de oorzaak dient aangepakt te worden. Zeker om herhaling te voorkomen.

Jij kunt er ook bij zijn! 

Geef je dan wel snel op, want we willen iedereen helpen op die dag en daarom kunnen er maar 10 mensen gebruik maken van dit aanbod. Op de volgende pagina kun je je opgeven.

De prijs is 49,95. Inclusief koffie, thee, water en versnapering. De lunch dien je zelf mee te nemen.

https://www.dactyologie.nl/cursus-aanbod-2014/workshop/

Je kent die uitspraak vast wel.
Maar wist je dat hij ook werkelijk in je handen en met name de vingers zit?

Waar het verleden zit in je rechterhand, zo zit de toekomst in je linkerhand.

Je zult je dan afvragen, welke toekomst dan?  Want de toekomst ligt toch niet vast? Daar heb je helemaal gelijk in. DE toekomst ligt ook nog niet vast. Dat komt pas als het in het NU zit. Maar jouw toekomst ligt voor het grootste gedeelte al vast omdat je volgens een bepaald patroon leeft.

Veel mensen dachten dat ik helderziend was. Zeker toen die dingen die ik ze vertelden ook werkelijkheid werden. Natuurlijk zag ik het helder. En in ieder geval helderder dan die mensen zelf.

De verandering

Waarschijnlijk heb ook jij nooit geleerd wat je echt zou willen in het leven. En ook jij denkt dat alles te maken heeft met geven en nemen. En het geven staat dan op de eerste plaats.

Maar dat ‘geven’ is pas echt succesvol als jij kunt aangeven wat je wilt ontvangen. En daar loopt het vaak spaak. En dat komt weer uit je verleden.

De verandering in je leven werkt dus pas als je die automatische piloot uitzet en na gaat denken over je eigen kwaliteiten.

Voor meer informatie kun je terecht bij een Vingerreflexoloog bij jou in de buurt.

Verlost van Diabetes type 1?
Diabetes en Vingerrefelxologie deel 2 – door Ria Smid – Gastblogger

Denk nou niet dat t zomaar even gaat hè, je moet er wel wat voor doen.

Enige tijd geleden, begin maart 2014, startte ik met tarweloos eten en ook het vlees liet ik op advies van Ruud Overstegen staan. Vreemd hoe makkelijk mij het vlees-deel van deze opdracht vergaat. Heel af en toe zie ik grote sappig gebakken biefstukken en karbonades langsvliegen. Onweerstaanbaar lekker! Maar ik hapte niet toe. Nog steeds niet. Ik eet graag vis en kip en dat staat dan af en toe op de menu-kaart. Het tarwedeel ging me minder makkelijk af, maar na een aantal uren struinen in diverse natuurvoedingswinkels en over het internet over huidige voedingsadviezen en eetwijzen vond ik m’n weg. Ik eet lekker, voedzaam en nog gezonder dan ik al deed.

Waarom dit voedseladvies nodig was? Het is een beetje een raar praatje, maar ik vond dat ik zo was gaan stinken. De verklaring is dat ik mijn overlevings’muur’ met hulp aan t afbreken was. Achter die muur lag n heel leven troep! Tja en rotzooi van bijna 50 jaar stinkt! Wat was er nu werkelijk aan de hand?

Vingerreflexologie herschrijft niet alleen je (mijn) belemmerende emoties, het doet (kan) veel meer. De behandelingen die Ruud en mijn medecursisten me gaven zetten een stroom van verandering in gang, in mijn hormoonhuishoudung. Mijn hormoonsysteem is immers al jaren gevoed met externe insuline, het lichaamseigen hormoon. Mijn leeftijd zorgt er intussen voor dat het in de overgang komt, is gekomen. Daar ontkomt geen enkele vrouw aan. De een wat jonger dan de ander, de een wat heftiger dan de ander. Bij mij is lastig te bepalen of t nu de overgang of de diabetes is dat me in de weg zit.

Vingerreflexologie ‘zegt’ dat dát niets uitmaakt. We kijken niet naar de kwaal maar naar de oorzaak. Hoe kwam het dat ik diabetes kreeg? De eerste aanwijsbare symptomen waren er op achtjarige leeftijd. (Zie voorgaande blogje) in één van de behandelingen en uitpluizerijen in de opleiding kwamen we er achter dat mijn ‘honger’ in de eerste twee weken van mijn leven een aanleiding is geweest voor mijn ‘zoet zijn’. Later vast eens meer hierover.

Wat is de oorzaak dat je als vrouw in de overgang komt? Vingerreflex kijkt naar de ‘driehoek’ hormoonsysteem, immuunsysteem en voedsel. Hoe meer deze drie in balans zijn, hoe gezonder de mens, het menselijk lichaam.

Afgelopen week had ik een tegenvaller te incasseren, medisch gezien dan. De uitslag van de hb1ca was gestégen in plaats van gedaald. Hoe kan dát nou? Was m’n eerste ingeving omdat ik het gevoel had dat t beter ging, minder insuline en toch mooie waarden, af en toe. Hou ik mezelf nu voor de gek?

Blik naar binnen en luisteren en voelen. Wat is er nu nodig. In de eerste workshop bij Ruud ontdekten we dat ‘de oude fabriek’, de alvleesklier gestimuleerd kon worden. Na een rigoureuze (visuele) schoonmaak v deze fabriek begon ie langzaam aan te draaien en rolden er ‘groene bolletjes’ van de lopende band. Die groene bolletjes stonden voor de insuline die nodig is om geen diabetes meer te hebben. De groene bolletjes op eigenkracht produceren ging mij zeker niet gemakkelijk af. In tussentijd groeide mijn innerlijke rust en vertrouwen en stapte ik over m’n examenvrees heen. Behandelde ik veel mensen in mijn proeftijd en werd ik kortgeleden ingewijd als Vingerreflexoloog.

Nu alles wat dat betreft in de rust is en ik nog meer geniet van dat ik al deed, laat mijn lijf weer van zich horen. Ik stink niet meer, dat is gelukkig opgelost. Ik voel me fit en gezond, nu volle aandacht voor de alvleesklier.

Hulpa, aan t werk jij!

Wordt vervolgd …

Ria Smid
Counselor – Vingerreflexoloog i.o.
www.riasmid.nl

Bereikbaar op M. 06-53762584 bgg stuur sms of mail info@riasmid.nl

PS Ook deel 1 (nogmaals) lezen?

Kijk op https://www.dactyologie.nl/diabetes-en-vingerreflexologie/

Gastblogger – Ria Smid

Krijg t zuur…!

Een gestreste salesmanager maakt heel veel kilometers. Erg gericht op presteren en zijn medewerkers het vuur aan de schenen leggend. Altijd een verzorgd uiterlijk en strak in het pak. Hij ziet overal brood in en hij is een uitmuntende acquisiteur. Met zijn aanhoudende charme haalt hij onmogelijke opdrachten binnen. Erg streng voor zichzelf, de ultieme perfectionist. Zeer dominant voor zijn directe dierbare omgeving. Zijn drive komt voort uit het tevreden stellen van zijn meerdere(n). Hij zit te wachten op de complimenten van de baas. Maar ja, dát doet die baas niet. Zo blijft de salesmanager hollen en is hij een hele goeie voor ‘de zaak’.

De salesmanager krijgt t zuur. Wrijven helpt niet, Rennie’s wel! Na verloop van tijd gaan er hele doosjes vol Rennie door, en de salesmanager blijft t maar slikken. Hij raakt steeds meer verzuurd en zijn oprispingen heeft hij niet meer onder controle. Hij luistert naar geen enkel advies, lijkt het. Want hij heeft de wijsheid in pacht. Maar ondertussen wordt hij steeds onzekerder over zijn levensstijl. Hij eet immers gezond, hij rookt niet, drinkt maar weinig en blijft toch altijd charmant? Hoe kan het dan dat hij zich zo beroerd voelt? Hij verzande in de zuurpruim, zoals hij al een periode eerder in zijn leven deed. Zijn eerste redding kwam in de vorm van een krachtige dame, die hij ook getracht heeft het leven zuur te maken. Zij zei hem de waarheid. Gaf hem t advies water te gaan drinken. Zij zag hoe zijn lijf en ziel verzuurd waren. Elke keer als er een Rennie-behoefte opkwam ging hij water drinken. Dit deelde hij niet. Ook gaf zij hém de bons in plaats van hij haar. Dat was zijn druppel… Later ging hij in therapie en leerde zichzelf zien en kennen. Zijn kwaliteiten en zijn zuurbranden, zijn extreme roep om aandacht. Het water stond m aan de lippen en liet hem opnieuw stromen.

De mate van de zuurgraad, het maagzuur, krijg t zuur. Je raakt vanzelf verzuurd door al dat zuurpruimen. Hoe denk je dat je onbewuste ik hier op reageert? Met een brok in de keel, er zit me iets dwars, een vermoeid klepje in t middenrif. Het overdruk ventiel in het hoofd maakt overuren, migraine op de ont-spanningsmomenten. Als je al niet (onterecht) je gal gespuwd hebt. De boot is aan: je kotst van jezelf! Dit is hele duidelijke taal. De signalen die het lijf afgeeft, dat het lichaam en de geest in opstand zijn. De eigenaar heeft het niet geheel met liefde behandeld. Soms kun je niet anders meer dan overleven.

Het water is in het geval van de salesmanager het begin. Een topsporter – wat de salesmanager eigenlijk ook is- die geen water drinkt, daarvan verzuren z’n spieren. De afvalstoffen die hij produceert blijven achter in het lichaam. Drink je als gezond levend mens niet voldoende dan droog je uit, teer je in. Dit is het fysieke onderdeel.

Geef je jezelf altijd negatieve aandacht en schiet je regelmatig in de slachtofferrol? De salesmanager vindt het onterecht dat hij als hardwerkende niet wordt overladen met complimenten en loonsverhoging van de baas. Ik werk knetterhard en ik ben nog niet goed genoeg, ik ben altijd de pineut. De schuld ligt bij de ander. Dan zijn dit ook afvalstoffen die in je lijf ontstaan en er uit moeten.

Naast water kan Vingerreflex heel veel voor je betekenen. Het laat je inzien welke belemmerende emotie wanneer zijn ontstaan. De oorzaak van je huidige gedrag, je huidige zijn. Wellicht zit je zo diep als de salesmanager en dan kun je in een kort traject van 3-5 sessies Counseling en Vingerreflexologie een mooie herstart maken en weer vol op gaan genieten van het leven.

Wat dacht je er van?
Voel je welkom en maak een afspraak!

Warme groet,
Ria Smid
Counselor – Vingerrefelxoloog
www.riasmid.nl

Veel scholen hebben inmiddels het pestprotocol in het leven geroepen in de strijd tegen pesten op school. Tevens zie je op scholen kinderen uit de hogere klassen  als mediator om diverse conflicten tussen de leerlingen op te lossen. Bij grotere zaken kan dan het hoofd van de school ingeroepen worden.

Natuurlijk is het een goed idee om dit in het leven te roepen. De mediators doen namelijk goed werk als het om kleine conflicten gaat.

Bij pestgedrag op school dien je een ander beleid te hebben. Een mediator is dan zelfs ongewenst. Want een mediator en zelfs de school wil bemiddelen. Ze willen dat beide personen die een conflict hebben, voor een gezamenlijke oplossing gaan.

Bemiddeling is bij pestgedrag niet op zijn plaats en zelfs heel schadelijk.

Een kind dat aangeeft gepest te worden wil geen gezamenlijke oplossing. Die wil gehoord worden. Die wil geloofd worden. Die wil geen bemiddeling. En terecht. Een kind wat gepest wordt, heeft dat gevoel nu eenmaal. Dat kun je niet negeren door de pester en de gepeste samen te brengen voor een gezamenlijke oplossing.

Sterker, je komt aan de geloofwaardigheid van het gepeste kind.

Geen bemiddeling maar een echte oplossing

Als emotie-specialist helpt Dactyologie Nederland de emoties die je voelt onder controle te brengen. In een veilig omgeving helpen we je de ervaren emoties te uiten. Vanuit jouw perspectief hebben we diverse tools om die gevoelens anders te interpreteren. Daardoor zullen de indrukken van buitenaf anders worden ervaren. Zo zullen pesters niet meer als pesters gevoeld  worden, maar als leeftijdgenoten die anders handelen.

Dactyologie Nederland helpt je graag je oude belemmerende emoties, op een betaalbare manier, onder controle te krijgen en die emoties te ontwikkelen die je helpen succesvol te worden. We doen dat simpel en effectief door je de gelegenheid te geven je gevoelens onder woorden te brengen. En die gevoelens tastbaar te maken.
We praten nooit over de gebeurtenissen zelf die deze emoties hebben veroorzaakt, maar over wat jij daarbij voelt.

Oorzaak en gevolg
Natuurlijk zijn de gebeurtenissen in je leven de werkelijke oorzaak van het emotioneel probleem, maar eigenlijk komt het omdat je er zelf een bepaalde emotie aan hebt gekoppeld. Vanuit je onderbewuste. Alsof het de enige mogelijkheid is. Zou je er anders mee omgegaan zijn namelijk, was het al anders afgelopen. Dit kun je vergelijken met te kijken hoe anderen reageren die ook dezelfde gebeurtenis hebben meegemaakt. Elk van hen heeft daarbij zijn eigen visie en emotie.

En die visie wordt gevoed door de emotionele lading die ze er zelf aan gekoppeld heeft. Een ander voorbeeld is eten. Stel je bent gek op een bepaalde groente. Dat eet je al je hele leven. Op een dag wordt je misselijk of zelfs heel ziek van datzelfde eten. Vanaf dat moment eet je het nooit meer. Het eten was hetzelfde, de emotie werd anders.

Wees naar anderen duidelijk over wat je voelt
Om snel van je (emotioneel) probleem af te komen is het dus zaak snel naar het emotioneel proces te kijken. Wat gaat er in je om? Waar denk je aan? Wat zie je? Wat voel je? En zelfs wat ruik of proef je? Samengevat vragen we hoe je de gebeurtenis zintuiglijk hebt ervaren. We maken dus zichtbaar en voornamelijk tastbaar wat er in je omgaat.

Tijdens het tastbaar maken van je gevoelens in de sessie, werken we diep in op je emotioneel centrum door onze vragen en door je vingers op een bepaalde manier te masseren. Die vingers staan namelijk in directe verbinding met dat deel van het brein welke je emoties kan afhandelen.

Ons brein werkt heel snel en doeltreffend. Het maakt voor het brein niet uit of je het ene denkt of het andere denkt of voelt. Voor het brein is het alleen belangrijk dat je weet wat je denkt. Het is het overlevingsmechanisme van het brein. Zie je een beer op de weg, dan voel je dat direct en kun je snel handelen. Hoe je met die beer om kunt gaan kun je leren veranderen.

Laat het niet zo hoog oplopen dat je geen uitweg meer ziet. Mail ons als je hulp nodig hebt. (pesten@dactyologie.nl).

Meer weten?
Wil je meer weten over deze unieke methodiek die je zelfs binnen 1 sessie al van je belemmerende emotie betreffende pestgedrag op school kan afhelpen?

Wat er in zit wil er uit.

Ongeremd laten stromen, werkelijk durven en dus kunnen loslaten is een ware levenskunst. Wat los te laten wat ‘vast te houden’ en te ontwikkelen. Focus.

In de nieuwsbrief maart 2014 van Dactyologie Nederland schreef Ruud Overstegen, grondlegger en opleider van Vingerreflexologie over loslaten.

De drie stappen van loslaten in het geval van ‘ziek zijn’.
1. De eerste stap is je ziekte of klacht los te zien van jezelf. Je BENT niet ziek, je HEBT ziekteverschijnselen waar je vanaf kunt komen.
2. De tweede stap is te bedenken wat je gaat doen als je die ziekteverschijnselen zomaar niet meer hebt. Zie het voor je. Verlang ernaar.
3. De derde stap is de eerste stappen te doen alsof je niet meer die klachten hebt en krijgt wat je echt wilt.

Simpel toch …?

Niet dus! We vervallen al vlot in oude ingebakken patronen. Hier moet vingerreflex aan te pas komen.

Op eigen kracht je brein vertellen dat je iets niet meer wilt heeft doorzettingsvermogen en overredingskracht nodig. Vele technieken helpen je op weg als je écht iets wilt veranderen in je leven. Goede voornemens. Dit principe kennen we allemaal, we houden t meestal niet vol. Zo confronterend, niet leuk! Er zijn ook mensen die het wél lukt! Blijvend stoppen met roken bijvoorbeeld. Super!

Als Counselor – Coach maak ik, Ria Smid, al bijna vijftien jaar mee dat iedereen zijn eigen tijd en tempo heeft. Inzichten komen bij de een veel minder snel dan bij de ander. Ik heb samen met mijn cliënten blijvende veranderingen bewerkstelligd. Soms met engelengeduld, en een andere keer in één gesprek. Er zijn mooie technieken en methodieken ontwikkeld en ontstaan die ondersteuning bieden voor inzicht en die gebruik maken van het zelfreflecterend vermogen van de mens. Persoonlijke groei. Ik pas ze toe, daar waar nodig. Ik ben er blij mee! Nu ik Vingerreflexologie toepas kan ‘het probleem, de klacht, de (levens)vraag’ héél snel worden opgelost. Zodat je door kunt met de kwali-tijd van jouw leven.

Iets wat onder de duim gehouden is, is geen natuurlijke omstandigheid. Je doet iets omdat t zo hoort. Omdat de omgeving iets van jou vindt. Dit is vaak ‘zo gegroeid’ en je weet soms niet eens meer hoe t was, voordien. Want je inwendig stemmetje, je interne communicatie, doet gewoon lekker er aan mee! Een onderdrukking, een afstraffing. Er staat iets onder druk, de snelkookpan, de vulkaan. Als de druk te groot wordt kan t (uit elkaar) knallen. Ruzie, geïrriteerd, onuitgesproken ergernissen, mopperen, negatief uiten, glazen altijd half leeg. Van dat soort dingen. Autistische trekjes van ‘moeten’ worden groter. Het is niet meer beheersbaar, onder de duim te houden, het móet er uit. Boos, verdrietig, onmacht, burn-out. Ziek! Er ziek van zijn! Je bént ziek! Een ziekmakende situatie. Het ontstaan van een ziekteverschijnsel HEBBEN.

Wat zijn jouw kwaliteiten die jaren onder duim gehouden zijn? Laat ze weer stromen. Hef je blokkades op. Hoe? Door simpelweg de belemmerende emoties los te laten. Meer is t niet. Laat me (of mijn collega’s) je (op weg) helpen met een behandeling Vingerreflexologie voor jouw levensgeluk.

Ria Smid – Schildwolde (Groningen)
www.riasmid.nl

‘Waar hèb je t over!’
Is haar reactie.

Nee, dit bleek geen vraag, maar een zeer zorgelijke, bedenkelijke opmerking. Toen ik vertelde dat ik n dag geen insuline had gespoten, wel ‘gewoon’ had gegeten en geen noemenswaardige verhoogde glucosewaarden aantrof tijdens mijn controle prikken.

Als je niet precies weet hoe het hebben van diabetes ‘werkt’ is t een verwarrende materie. Als kind van acht kreeg ik te horen van de toenmalige liefdevolle huisarts, laat jij t suiker maar staan, meisje. Voor hoe lang? Totdat ik zeg dat t niet meer hoeft! Was het antwoord. Op mijn vijftiende nam ik eindelijk t heft in eigen handen en at ik wél weer suiker. Maar dat terzijde.

Suiker laten staan: Niet alleen de suiker in de thee, maar zoveel mogelijk dingen waar suiker is zit, ‘gewoon’ niet meer eten! Op schoolreisje kreeg de hele klas patat mét en ik zonder, want volgens de juf zat er suiker in mayo! Tja … Die uitzonderingspositie was niet leuk, ik wás al de grootste van de klas, de zwaarste en nu ook nog eens de enige met SUIKERziekte! Ik ‘haat’ t woord. Ik heb diabetes.

Naast t advies van ‘het suiker’ laten staan kreeg ik de opdracht te gaan sporten. Basketbal, dát werd het! Tot mijn 24e was dát mijn sport, en hoe? Ik werd goed! En sport werd mijn leven. Doordat ik veel energie verbruikte kon ik ‘alles’ weer eten. Totdat ik rugklachten opliep en mijn sport er onder te lijden had. Enfin, lang levensverhaal kort, in 2005 – nadat ik ziekte van Pfeiffer opgelopen had – begon ik insuline te spuiten en niet zo weinig ook. Had ik zelf mijn alvleesklier naar de filistijnen geholpen? Ik werd eerst getypeerd met type 2, later vond een andere internist dat t toch type 1 bleek en weer later werd het weer type 2. Ik wil niet getypeerd worden, maar ja. Insuline heeft mij mijn ‘gezonde leven’ teruggegeven. Ik spuit twee soorten, langwerkende Lantus en kortwerkende Rapid. Ik ben er zeer kundig in, snap wat m’n lijf doet en wat ik nodig heb. Heb via een Mindfulness opleiding mijn ziekte leren aanvaarden, ipv accepteren. Dit aanvaarden gaat veel verder dan de geestelijke acceptatie. Maar soms laat de uitvoer hiervan zeer te wensen over. Als ik grieperig ben of zo als enkele jaren geleden in een negatieve leefspiraal – uiteindelijk de burn-out- terecht kwam, is het érg moeilijk om de zelfzorg voorop te houden. Door extreem hoge of lage waarden functioneer je als een dronken mens, die t allemaal letterlijk niet op een rijtje heeft. Diabetes is een complexe ziekte. Emoties en energie hebben grote invloed op t lichaamseigen hormoon insuline, al dan niet kunstmatig toegediend.

Ik leerde Rudi Overstegen kennen via Twitter. Hij riep enkele jaren geleden zeer ongenuanceerd ‘diabetes is te genezen!’ Ik werd boos en verdrietig. Hij heeft t zelf niet, zijn oude moeder heeft t en zijn vrouw kreeg t toen ze uit de hersenbloedingscoma bij kwam. Dus wel mee bekend, hij ziet en voelt in, maar hééft het niet!

De diabeetverpleegkundige die mij ooit ‘iets’ adviseerde wat niet mogelijk was in mijn ogen vroeg ik of ze diabetes had. Nee, was t antwoord. Ik vond dat ze – op dat deel – geen recht van spreken had, omdat ze nooit kon voelen wat ik met al die duizenden anderen die wél diabetes hebben voelen. Niet uit te leggen!

Diabetes, ik zeg NOOIT suikerziekte, want dat is het niet. De koolhydraten in een gezond lijf worden afgebroken door de natuurlijke aanmaak van insuline in de alvleesklier. Suiker is een koolhydraat. Te veel koolhydraten tot je nemen die niet verbrand (stofwisseling) worden blijven in t lijf als te veel energie ‘achter’, dáár worden we dik van.

Met deze wetenschap is het heel verstandig om te eten wat je aan energie nodig hebt. Sporten, bewegen, denken. Dus wanneer ik met diabetes geen koolhydraten eet, wel beweeg en wel koolhydraatarm voedsel eet, hoef ik géén insuline te spuiten. Dit is de theorie. De praktijk is soms anders.

Stel ik schrik me te pletter, ik val van een ladder! Door dit vooral daalt mijn suikerspiegel, mijn glucosewaarde, in één klap! In t meest extreme geval krijg ik een hypo, dat is dat ik veel te laag in waarde zit en ik raak buiten westen. Mijn lever vindt dat dat niet kan en maakt spontaan suikers aan, dat betekent dat mijn lijf deze shock zelf oplost, na vijf minuten kom ik weer bij en heb ik weer een ‘normale’ glucosewaarde. Mijn lever heeft mij gered, ‘ik’ ben gevoerd met suiker.

Als ik griep heb, koorts, of blaasontsteking of een andere ontsteking, verhoging, verhoogt de suikerspiegel ook. Het heeft áltijd invloed op mijn waarden. Uiteraard op alle waarden voor alle mensen met diabetes. En heb ik meer insuline nodig dan ‘normaal’.

De alvleesklier is een orgaan. Wordt aangestuurd door de behoefte aan insuline. …. De mijne doet t niet meer. Via de theorie van de vingerreflexologie is er ergens een moment in mijn kinderjaren geweest waardoor voedsel, het verteren, een issue was. Naast dat de erfelijkheidsfactor bij mij in de familie erg groot is is t zeker dat ik als kind een dergelijke ervaring heb gehad. Dat vertelt mijn rechter middelvinger ons feilloos.

Intussen ben ik al n poosje onderweg om vingerreflexoloog te worden. Ik ben een deler en vergeet wel eens mijn zelfzorg en zelfcompassie.

Wat je ook over diabetes ‘moet’ weten is dat een lijf opgedane energie niet in één keer verbruikt: wanneer je op zaterdag een lange strandwandeling met windkracht 9 maakt en een luie zondag hebt, dalen je waarden op zondag nog steeds. Wanneer je die zondag veel hersenenergie verbruikt, dalen de waarden extra! Dit feit maakt het hebben van diabetes complex. Een waarde is een momentopname samengesteld uit veel factoren.

Ik ben een zelfregulerend en insuline spuitend persoon met diabetes. Een zeer onregelmatig levend mens. De koolhydraten die ik tot me neem minus de extra opgedane energie spuit ik in een hoeveelheid insuline. Ook houd ik rekening met vetten en met alcohol omdat ook deze factoren invloed hebben op de glucosewaarden, je suikerspiegel.

Of ik er vanaf wil?

Ja, natúúrlijk wil ik er vanaf.

Van de ene dag op de andere?

Ja, liefst wel! Ik ben realistisch en kijk naar al die jaren dat ik me ongewild bewust heb moeten zijn hoe ik ‘mezelf in leven houd’ én de worsteling van de aanvaarding achter me heb gelaten. Het is zoals t is en sleutel ik nu met aandacht aan t ontwerp van de nieuwe fabriek, de goed werkende alvleesklier. Ik gun mijzelf de tijd die het nodig heeft! En dát is nieuw voor mij.

Volgens Ruud z’n theorie is t simpel er moet gewoon een nieuwe fabriek gebouwd die wel functioneert. Ook de gen die mijn type 1 veroorzaakt moet ‘even’ herschreven. Wij werken er aan.

Wordt vervolgd …

Ria Smid
Counselor – Vingerreflexoloog i.o.
www.riasmid.nl

Bereikbaar op M. 06-53762584 bgg stuur sms of mail info@riasmid.nl

Als de vraag nu is hoe je echt van je lichamelijke klachten af kunt komen of hoe je (weer) snel winst kunt maken met je bedrijf: Je kunt niet zonder de juiste begeleiding om echt resultaat te behalen. Jijzelf en de hulp vanuit je eigen omgeving bezien de situatie altijd vanuit de eigen waarneming, de eigen emoties.

Als personal coach met een lichtlijntje naar het universum, overzie ik niet alleen het huidige proces. Ik zie ook waardoor die lichamelijke klachten of terugval van het bedrijf echt heeft plaats kunnen vinden en wat belangrijker is, de richting die je op kan om snel uit deze huidige situatie te komen.

Focus
Over het algemeen kun je stellen dat focus zorgt voor groei en ontplooiing. Een startende onderneming maakt dan ook gebruik van een ondernemingsplan. Een plan wat vooruitziet.  Maar wanneer het verkeerd gaat is de focus niet vooruit maar gericht naar de pijn van de huidige situatie. Zo ook in privé-situaties. We hebben een doel, focus een missie. Zodra we ziek worden is die focus gericht op de pijn van de huidige situatie.

Of je nu ziek bent of problemen met je bedrijf, in beide gevallen zullen er zelfs geen opbeurende gedachtes zijn die je uit deze situatie helpt. Zelfs niet uit je omgeving.

Er is meer tussen hemel en aarde
Als personal coach met een lichtlijntje naar het universum, geef ik je graag de juiste inzichten. Hulp waar je echt wat aan hebt, omdat er meer is tussen hemel en aarde. Als personal coach met een lichtlijntje met het universum, laat ik jouw licht weer schijnen voor een heldere focus en loop ik een stukje met je mee bij het hervinden van je leven.

Of dit nu voor een privé aangelegenheid is of zakelijk, iedereen kan op dit moment wel een personal coach met een lichtlijntje naar het universum gebruiken.

Elke keer duiken er weer nieuwe mogelijkheden op wat betreft de aanpak van Multiple Sclerose. En elke keer als ik die mooie verhalen lees denk ik: ‘Jongens, jullie hebben een totaal verkeerde focus’. Dit gaat niet over de patiënt, maar om de ping-ping.

En ondanks de vele testen op dieren en de mooie voorspellingen die gedaan zijn, is er nog steeds geen echte oplossing voor MS-patiënten. En dat vind ik niet zo gek. Natuurlijk klopt het dat het immuunsysteem aangetast is. Natuurlijk klopt het dat de myelineschede niet juist meer werkt. En dat die beide processen de oorzaak zijn van de vele klachten die mensen hebben, is voor mij ook wel duidelijk.

Maar wat men doet is nog steeds vasthouden aan symptoombestrijding. Zo zit de medische wereld en de farmacie nu eenmaal in elkaar. Maar ik merk dat ook bij de complementaire en alternatieve behandelaars. Ook zij gaan in op de klachten en de oorzaak van die klachten.

Het roer om
Ons lichaam zit perfect in elkaar. Het is zo complex dat zelfs de wetenschap daar nog steeds niets van snapt. Elke keer staan ze voor een raadsel als er weer iets opduikt waar ze nog nooit eerder mee te maken hebben gehad. Hun focus ligt dan ook op het opruimen van de klachten waar mensen mee komen.

Soms zijn ze zo ver dat de oorzaak van die klachten ook gevonden kunnen worden. En daarop borduurt de farmacie weer met het ontwikkelen van medicijnen. Je zou zeggen dat dit een perfecte richting is om ziektes uit te bannen.

Want dat hoor ik steeds vaker van bijvoorbeeld de kankerstichting. Die heeft het maar dat over 20 jaar die vinding er is dat kanker uit de wereld is. Het enige wat ze nu nog nodig hebben is wat geld. Dat dachten ze trouwens ook van de uitvinding van antibiotica in de vorige eeuw. Het tegendeel is daarvan inmiddels waar. Ons lichaam en de bacterie wapenen zich tegen indringers.

Zo ook tegen elke inspanning die te maken heeft met symptoombestrijding. Het gaat niet om de klachten die veroorzaakt worden door bijvoorbeeld het uitvallen van de myelineschede. Het gaat verder dan dat.

Niemand, zowel medici, complementair als alternatief, heeft zich ooit beziggehouden met wat de oorzaken zouden kunnen zijn van het veranderde immuunsysteem bij Multiple Sclerose. Wordt het niet eens tijd om daar wat aandacht aan te besteden? Volgens mij hoef je daar geen wetenschapper voor te zijn. En er hoeft daar ook geen medicijn voor uitgevonden te worden.

Onderzoek
Nu ik dit schrijf denk ik weer aan het onderzoek na de Mexicaanse griep van een paar jaar geleden. Men onderzocht een groep mensen die ingeënt waren en een gelijk aantal mensen die niet ingeënt waren. En in beide groepen bleken er 25% ziek te zijn geweest. Ik stelde daarmee vast dat in beide gevallen 25% van de mensen een verzwakt immuunsysteem had.

Zou je een sterk immuunsysteem hebben, is het logisch dat je weerbaar bent voor griep of zelfs voor de medicijnen waar een lichtere vorm van de ziekte inzit. En een verzwakt immuunsysteem heeft geen baat bij medicijnen of andere aanvallen van buitenaf. Hoe goed ze ook hun werk kunnen doen.

De enige weg om het immuunsysteem weer op de rit te krijgen is aandachtig te onderzoeken waarom dit immuunsysteem het heeft laten afweten. Want weet je waar het ‘lek’ zit, kun je het dichten zodat ons uniek ontwikkeld lichaam zichzelf weer weet te herstellen. Zonder inmenging van wetenschap of iets dergelijks. Want ons lichaam en zijn werking is niet wetenschappelijk te verklaren.

Durf jij de uitdaging aan?

Kom dan eens ontdekken hoe ik jouw immuunsysteem aanpak. Je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Want ik heb geen pilletje met sterke beloftes. Ik heb een overtuiging dat je te helpen bent met mijn inmiddels 25 jaar ervaring. Stap eens af van de gedachte dat medicijnen je beter kunnen maken. Of dat er zelfs op een dag een pilletje is die alle ziektes kan oplossen. Droom niet verder.

Natuurlijk hoor ik vaak dat ik mensen een placebo bied. Maar wat heb je te verliezen?

Valt het jou ook op… dat anderen je vaak een emotie willen bezorgen die je eigenlijk vandaag niet wilde ervaren? Hoe doen ze dat toch?

Om te communiceren hebben we taal nodig. De taal die we spreken komen als letters, woorden en zinnen in ons brein binnen.
Om te snappen wat die letters, woorden en zinnen ons vertellen, hebben we emotie nodig. Niet de emotie die de ander aan je geeft, maar de emotie die je al eerder in je leven hebt ervaren.

Het zijn dus eigenlijk je eigen gevoelens die je in je leven eerder in je leven bent tegengekomen. Maar omdat die gevoelens zo heftig worden ervaren reageert het lichaam nu net zo erg als toen je die gevoelens voor het eerst in je leven hebt ervaren.

Eigenlijk mag je de ander wel dankbaar zijn dat hij of zij je nu een emotie laat ervaren uit je verleden, die je liever niet meer wilt voelen. Dan wordt het nu tijd om die gevoelens eens nader te onderzoeken en misschien wel compleet weg te halen.

Echt,
je kunt zelf kiezen welke emotie je vandaag liever hebt.

Welke kies jij?

Wat zeggen de vingers over je emoties en gezondheid?
Het nieuwste boek is hier te bestellen. 

Liefde, angst, paniek, vreugde, boosheid, passie of wanhoop maar ook extase, bezorgdheid, trots, jaloezie, verlangen, verdriet, medelijden of blijheid zijn energieen waar wij soms dagelijks mee te maken kunnen hebben. 
Het zijn onze motivators en onze demotivators die ons in beweging zetten of juist stoppen op onze weg van groei.

De emotie angst is bijvoorbeeld aangeboren. maar hoe je ermee omgaat is echter aangeleerd.
Gelukkig hebben de vingers de mogelijkheid om  jou ook iets af te leren.

Sommige gebeurtenissen in het leven zijn zo heftig dat u daar zeer emotioneel door geraakt kan worden. In veel gevallen kunnen medicijnen daar goede uitkomst in bieden. Soms echter helpen die niet (meer).

Dan is het goed te weten dat Dactyologie Nederland daar een eenvoudige oplossing voor heeft. Een methodiek, die in de 25 jaar dat het toegepast wordt, heeft bewezen effectief te zijn.

Op de vrijdagmiddagen 24 en 31 januari a.s. helpen we u graag uw emoties weer onder controle te brengen. We maken gebruik van Vingerreflexologie, visualisaties, meditaties en  affirmaties om de vastzittende en belemmerende emoties te elimineren.

Locatie: Eikelaan 87C, te Krommenie. (Voormalig Durghorst)
Aan de linker achterkant van het gebouw zit onze ingang.

Om teleurstelling te voorkomen is het verstandig om u aan te melden via onderstaand formulier.

Datum: 24 en 31 januari
Locatie: Eikelaan 87C Krommenie
Tijd: 13:30 – 15:30 uur
Prijs: Gratis
Aanmelding verplicht

Op 8 januari a.s. start het tweede seizoen van de dramaserie over een kapster van begin dertig die naast haar werk een opleiding tot advocaat succesvol heeft afgerond, maar vervolgens nergens aan de bak komt. Met haar doorzettingsvermogen en improvisatietalent begint ze een ‘eigen praktijk’ aan een tafel midden op een winkelplein. Ze verleent de gewone man juridische bijstand voor slechts één euro per minuut en dat concept blijkt verrassend goed aan te slaan.

Ik vind het zo’n leuk concept, dat ik in de maand januari op dezelfde wijze werk als Danni Lowinski. Voor een euro per minuut help ik je van je emotioneel probleem of een lichamelijke klacht af. Het kan dus zomaar zijn dat je voor 15 euro van je hernia af bent of voor tien euro van een oude belemmerende emotie.

Maar ook als je een acuut probleem hebt zoals een liesbreuk, pijnlijke knie, een allergie of last hebt van een bacterie. De tijd dat we bezig zijn bepaald het uiteindelijke bedrag. Dus hoe sneller je de vragen die we stellen kunt beantwoorden, hoe sneller je je kunt voorstellen echt van je klachten af te kunt zijn, hoe snel de effecten op de vingers zijn terug te vinden, des te goedkoper ben je van de probleem af.

Dus even voor de goede orde: de prijs van een sessie Vingerreflexologie in januari is de prijs van 1 euro per minuut. Het aantal minuten dat we bezig zijn, bepaald de prijs. Advocate Danni Lowinski gaat met dit concept zelfs een tweede seizoen beginnen, zo succesvol is zij ermee. Ik kan dan niet achterblijven.

In januari een sessie Vingerreflexologie voor 1 euro per minuut.

Geef hieronder maar op waarmee ik je kan helpen.

Dactyologie Nederland houdt woensdag 13 november om 14:00 uur een gratis workshop Omgaan met stress.

Spanning is gezond. Te veel spanning kan stress veroorzaken. Een op de tien Nederlandse werknemers lijdt aan burnout. Maar ook vakantiegangers en examenkandidaten vertonen psychische of fysieke klachten als de lat te hoog ligt.

Aanhoudende stress is vaak de oorzaak van onze huidige lichamelijke en geestelijke klachten. Door stress op een goede manier te beheersen, blijf je niet alleen in balans, je gezondheid gaat ook vooruit.

Ontdek in deze korte workshop wat stress met het lichaam doet en welke oplossingen er zijn om weer snel tot jezelf te komen.

Natuurlijk komen de vingers aanbod maar ook de ademhaling, meditatie, affirmatie en visualisatie. Leer je lichaam kennen, zodat je preventief kunt optreden zodat stress jouw leven niet meer kan beïnvloeden.

Workshop: Omgaan met stress
Tijd: 14:00 uur tot 16:00 uur
Locatie: Eikelaan 87 Krommenie (Achter voormalig Durghorst)
Makkelijk met openbaar vervoer te bereiken. Bus 69 stopt voor de deur. En 15 minuten lopen van NS-station Krommenie/Assendelft.
Spreker: Ruud Overstegen, emotie-specialist
Opgeven kan via onderstaand formulier of via 06 238 32 906.

We zitten inmiddels in oktober. Zakelijk gezien het vierde kwartaal. Nog drie maanden en dan is het boekjaar weer voorbij. Met volgend jaar in januari mijn 65ste verjaardag in het vooruitzicht liep ik toch het laatste kwartaal te bedenken hoe ik een en ander zal aanpakken volgend jaar.

De afgelopen 3 jaar heb ik met plezier in het pand van Edwin gezeten en toen ik daar introk bedacht dat het daarna wel over zou gaan en ik met 65 met pensioen zou gaan. Maar door de trainingen, beurzen en de opleidingen die we in deze afgelopen jaren hebben gedaan kan ik volgend jaar echt niet stoppen.

Het besluit om weer een eigen pand te hebben, kwam toen al snel daarna. Ik wil weer elke dag gebruik maken van een eigen ruimte. Een ruimte die ik in kan delen op mijn eigen behoeftes en waar ik de dingen direct bij de hand heb.

Door toeval (hoe kan het ook anders) kwam de Eikelaan in Krommenie op mijn pad. Binnen een week was alles geregeld en vanaf 10 oktober maak ik gebruik van deze prachtige ruimte. Er is natuurlijk nog veel te doen. Zeker mijn eigen spullen uit de Weverstraat straks. Maar gelukkig heb ik veel hulp en zal alles voor eind van oktober overgeplaatst zijn.

Vanaf november hebben we al onze activiteiten in de Eikelaan 87 in Krommenie.

Op de foto het gebouw aan de Eikelaan 87. Het is het voormalige Durghorst. Links naast het gebouw loopt een voetpad. Als je die afloopt kom je, iets voorbij de fietsenstalling, een deur tegen. Dat is onze ingang.

We zien je graag op een van onze afspraken.