≡ Menu

Emotie is een sluipmoordenaar

Emotie is een sluipmoordenaar.

Emotie ervaren is toch mooi, hoor ik je zeggen. Blij voelen, verliefd zijn, vlinders in je buik voelen. Allemaal gevoelens die ons gelukkig maken lijkt inderdaad goed voor je. Maar je hebt dat niet weken lang. Het is een tijdelijk gevoel of wordt steeds weer opgeroepen.
 
Maar emotie voelen kost energie, dus koolhydraten. Je verbruikt daardoor aardig wat zelf als je met dat fijne gevoel op de bank zit.
 
Maar wat wel veel meer koolhydraten vergt is de tegenhanger van die gevoelens.
En je hebt het eigenlijk helemaal niet in de gaten.

 
Woede, ergernis, boosheid, schreeuwen en zelfs je vroeger geuite woede, kan nu nog jouw genezing aardig ondermijnen. Alles wat je in je leven hebt meegemaakt blijft in je geheugen aanwezig. Ook die ervaren gevoelens. Denk maar eens aan een pijnlijke herinnering uit je jeugd. Je voelt weer precies wat je toen voelde.
 
Met een burn-out is het eigenlijk net zo. Je krijgt het niet door je werk, maar door iets op je werk. Een heftige ergernis of andere emotie die sluipend is en jouw lichaam uitput.
 
Het is zelfs zo erg met dat brein, dat als je vroeger je amandelen liet knippen en jouw ouders lieten je alleen in het ziekenhuis dat je daar later een verlatingsangst van kan krijgen. Elke keer als iets soortgelijks in je leven gebeurd, zal het brein jou die oude gevoelens tonen.
 
Dat is mooi dat je snel bent om de beren op je weg te ontlopen in vroeger tijden. Nu zijn het de beren die jouw brein je voorschotelt.
 
Emotie is een sluipmoordenaar omdat wanneer emotie ergens voor nodig is, alle energie (koolhydraten) gebruikt gaat worden voor je spieren. Het in stand houden van je gezondheid of erger, je beschermen voor een infectie of bacterie is er niet meer bij.
 
We worden niet ziek van alle narigheid om ons heen, je wordt ziek omdat jouw weerstand uitgeput is. Ons lichaam is gebouwd om ons te beschermen door middel van het immuunsysteem. Zodra het wat detecteerde wat gevaarlijk is voor het lichaam zet het de aanval in.
 
Stel je hebt een flinke infectie opgelopen met een flinke diarree. En je zit uitgeput en zonder energie in het gras. Dan opeens komt er een stier aangestormd. Je brein zal elke mogelijke energie uit je lichaam halen die hij maar kan vinden zodat je kunt vluchten. Hij heeft maling dat je uitgeput en een diarree hebt.
 
Dat is ook de reden dat ik 35 jaar geleden mijn praktijk begon met te vertellen dat welke ziekte je ook hebt, de oorzaak ligt in een uitputting van je lichaam door een aanhoudende emotie. Nu jaren later ben ik nog geen ziekte tegengekomen die niet door emotie is ontstaan.
 
Echt, emotie is een sluipmoordenaar.
Ik heb hier een voorbeeld.
 
Stel, je hebt nu al een hele lange tijd een flinke klacht. Een waar zelfs de artsen niks mee kunnen. Ze noemen het ‘een onverklaarde klacht’.
Bedenk wanneer die klacht zou zijn begonnen. Want soms zit er een tijd tussen voor je het opmerkt.
Welke emotionele gebeurtenissen heb je tot een jaar daarvoor meegemaakt.
En nu komt het.
Welke gebeurtenis uit je eerste 15 jaar heb je meegemaakt die hetzelfde gevoel gaf.
Het gaat dus niet om wat je hebt ervaren, maar hoe het voelde.
 
Het mooie van herinneringen is dat je het gevoel daarop via de vingers te veranderen is.
Met als beloning geen last meer te hebben van je klacht.
 
En hoe meer oude negatieve emoties je weg haalt, hoe beter dat is.
Schrijf ze eens op.
En hou van ze, het is onderdeel van jouw bestaan.
{ 0 comments… add one }

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.