≡ Menu

Vertrouw jij je zintuigen

Vertrouw op je zintuigen

Makkelijker gezegd dan gedaan, lijkt wel als ik zo om mij heen kijk. Ze vertrouwen misschien wel op hun zintuigen, maar zijn die zintuigen van ze wel te vertrouwen. Hebben ze er wel eens onderzoek naar gedaan. Trouwens, weet jij of je zintuigen te vertrouwen zijn. 

Uit een Amerikaans onderzoek van de ‘12 Angry Man’, je weet wel die mensen die in de rechtszaal zitten en eensgezind dezelfde uitslag moeten geven of iemand schuldig of niet, bleek dat die mensen schrokken van de uitslag toen er een test werd afgenomen. 

De test was heel eenvoudig. 

Met die twaalf diverse mensen die eerder veel beslissingen in het gerechtshof namen en soms mensen aanmerkte voor schuldig, werd een scenario gespeeld. Op een plek in een stad was van alles te zien. Een tasjesdief, een auto-ongeluk, een ruzie, rennende mensen, zo’n 6 verschillende processen tegelijk gebeurde daar op een plein in het centrum.

Ze wisten niet dat alles in scène was gezet en na afloop moesten ze rapport opmaken van wat ze zagen. Na een week was er weer een moment dat er werd gevraagd wat ze er nog van wisten of dat er nieuwe feiten waren die naar boven waren gekomen. En twee weken na de laatste keer dat ze via herinnering hun verhaal kwijt konden. 

En wat bleek, er was niemand in die groep van 12 die echt gezien had waar het in al die gebeurtenissen om ging. Er was er zelfs 1 die zei nooit meer dit werk te willen doen omdat ze niet meer kon vertrouwen op wat ze heeft ervaren. ‘Ik durf nu geen beslissing meer te maken of iemand schuldig is of niet als ik niet eens echt waarneem wat er om mij heen gebeurt.’

Uit meerdere onderzoeken daarna bleek dat ons brein selectief is en zelfs dingen aanvult. Stel dat je een aanrijding ziet met een dure auto met een mooie dame als bestuurder en een heel goedkope andere auto met daarin een dronken kerel. De omstanders wordt gevraagd wat ze zagen. Een man wist exact van voor type dure auto het was en wat die mooie dame aan had en had totaal geen notie wie in die andere auto zal. Een vrouw die erbij was werd hetzelfde gevraagd.  Ze had meer oog voor die dronken kerel en het bloed wat van zijn hoofd droop. Die tasjesdief en andere gebeurtenissen werden totaal niet opgemerkt.

Natuurlijk was dit ongeluk in scene gezet om te kijken hoe iemand naar een ongeluk kijkt en wat er vanuit herinnering terug komt. Want een week later vroegen ze aan die getuigen nog eens te vertellen wat er voorviel en er was een heel ander verhaal. Dat kwam ook omdat er in de media een derde getuige aan het woord was en daar dus ook invloed door gaf. 

Op Facebook komen veel testen langs om te kijken of je weet wat er staat. Daarin kun je zien dat je brein invult wat er niet echt staat. Maar ik zie ook veel reacties op berichten totale andere meningen hebben. Een andere mening is niet erg, maar wel als je de andere mening afbrandt en het totaal onzin vindt. 

Jouw mening is dat wat jouw zintuigen je voorspiegelen. Het is hoe jij de wereld ziet. En als je dan met een oordeel komt is dat vanuit jouw perspectief. Het is dus niet de waarheid. 

Wat er ook met die zintuigen is, is dat je er ook emoties mee opwekt. En die kan zo heftig worden dat je zelfs om je heen slaat. Of iemand jou iets aandoet. Dit allemaal met het gemak van dat het jouw waarheid is omdat je het met eigen ogen zag. 

Conclusie uit dit onderzoek: 

Als je weet wat je moet zoeken, vind je het.
Als je moet vertellen wat je zag zie je je eigen weerspiegeling.
 

Het is alweer jaren geleden dat ik dat rapport las, maar vanaf dat moment heb ik geen oordeel meer over mijn waarnemingen of andere meningen en zal ik mijn gelijk ook nooit naar buiten brengen.
Het is ook hoe ik het zie.

{ 0 comments… add one }

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.